I wojna światowa

To bezpośrednie zaangażowanie większości pisarzy w działalność po-szczególnych ugrupowań politycznych, a później w walkach na frontach

I wojny światowej, wpłynęło na ukształtowanie się i ostateczne zwycięstwo głównego nurtu ideowego literatury Młodej Polski, literatury zaangażowanej, a więc służebnej wobec aktualnych potrzeb narodu. Duża część pisarzy podobnie jak dawniej czuła się odpowiedzialna za dalsze losy narodu, toteż opierając się na romantycznych ideałach i wskrzeszonym przez krakowską naukę i sztukę historyzmie, budowała niepodległego jego ducha, demaskując przy okazji różne objawy podłości i marazmu społecznego.

Zwłaszcza Żeromski nie szczędził razów rodakom „bełkocącym zaciekle o jadle, o napitku, o uciesze cielesnej i dzieciach” oraz wylegującym się w „ciepłych pieleszach Samoniewoli” (Nokturn). Niemal we wszystkich utworach pisarz ten rozdrapywał stare narodowe rany, aby nie obrastały gnilną skorupą pozytywistycznej stabilizacji, prowadzącej do politycznego kapitulanctwa. Toteż jego bohaterowie urastali do miana nowoczesnych Wallenrodów, walczących tym razem z podłością społeczną i wyrzekających się szczęścia osobistego, aby móc z całym poświęceniem budować na różnych polach niepodległe szczęście ojczyzny.

Leave a Reply

Reklamy
    System reklamy Test
Kategorie Witryny
Reklamy