Kryzys ekonomiczny ziemiaństwa

Kryzys ekonomiczny ziemiaństwa stworzył inny jeszcze problem: miejsca kobiety w życiu społecznym. W związku z tym, że sytuacja życiowa wielu kobiet zmusiła je do samodzielności, do zarobkowania w chwili, gdy nie stało zarobkującego męża, a brak majątku osobistego sprawił, że nie było innego źródła dochodów, powstała konieczność podjęcia pracy. I wtedy stwierdzano, że wychowanie kobiet nie przewiduje takiej ewentualności i nie przygotowuje do samodzielnego życia, a ponadto społeczeństwo, przywykłe do stereotypów kobiety – ozdoby salonu, matki, pani domu, niechętnie lub nawet z nie ukrywanym brakiem zaufania traktowało „emancypantki”, usiłujące, najczęściej przecież z konieczności, nie z wyboru, żyć samodzielnie.

Popowstaniowe represje zaborcy, głównie zaś tak zwane zarządzenia unifikacyjne, dotknęły całą strukturę organizacji życia w Królestwie. Skasowano wszystkie instytucje krajowe w ciągu kilku zaledwie lat zabór rosyjski został pozbawiony tych instytucji, które stanowiły o jego odrębności, i podporządkowany całkowicie centralnemu rządowi w Petersburgu. Zabór nazwano Krajem Nadwiślańskim. W roku 1874 generałowie- -gubernatorowie połączyli w swym ręku władzę cywilną, wojskową i policyjną. Taka struktura władzy przetrwała w tym zaborze bez zmiany do pierwszej wojny światowej. Nie zniesiono tu więc de facto stanu wyjątkowego i praw wyjątkowych.

W roku 1866 podzielono kraj na dziesięć guberni. Ten akt prawny miał za zadanie likwidację ostatnich różnic między Królestwem a Rosją. Całkowitej rusyfikacji uległy także urzędy, w których zasiadali sami Rosjanie.

Leave a Reply

Kategorie Witryny
Reklamy