Modelowym obrazem tego przesunięcia

Tutaj protest wyrażony został expressis verbis. Generalnie biorąc jednakże objawił się on poprzez propozycję nowego „ja” poetyckiego, czego istotą jest pragnienie wtopienia się w byt, w życie, w rzeczywistość doznawaną zmysłowo, i przede wszystkim zmysłowo, a więc odrzucenie kategorii intelektualnych, także i moralnych, dążenie wyłącznie do spontaniczności – jak to nazywa Artur Sandauer – przeniesienie poezji ze strefy refleksyjnego dyskursu w strefę doznania pozaracjonalnego. Odkrycie więc życia jako żywiołu, bez kategorii porządkujących, życia w całej jego bujności i kolorystyce, a nawet trywialności. Dążenie to, dodajmy, łączy różne ugrupowania i w różnych przejawia się ujęciach stylowych. U czołowych poetów Skamandra znalazło ono wyraz w tzw. poetyce codzienności, w obaleniu tradycyjnego rozumienia tego, co poetyckie, wprowadzeniu języka potocznego, jakim posługujemy się w codziennych kontaktach, a razem z tym językiem całej sfery spostrzeżeń, scen, postaci, przedmiotów branych z życia powszedniego we wszystkich jego przejawach. W dorobku nurtów nowatorskich wiązało się to dążenie z próbami wypracowania języka specyficznie poetyckiego, gdzie dobór słów, a przede wszystkim sposób ich łączenia ze sobą – ukazywać ma inne jakby rezerwy człowieczeństwa, inne zasoby świadomości i podświadomości, bogactwo wyobraźni, pozaracjonalny charakter toku doznań i formowania ich wyrazu.

Leave a Reply

Reklamy
    System reklamy Test
Kategorie Witryny
Reklamy