Praca od podstaw

Praca od podstaw była zakrojona na szeroką skalę. Należało więc podnieść poziom ogólnej oświaty tych zaniedbanych warstw społecznych, należało pracować nad ich narodową i społeczną świadomością, nale^ żało wreszcie zmienić stosunek społeczeństwa do tych warstw, które do tej pory traktowane były jako „niższe”, a więc rzekomo nie odgrywające istotnej roli w życiu społeczeństwa. Równało się to konieczności przebudowy sposobu pojmowania społecznej roli i funkcji pracy w ogóle, a pracy tak zwanej codziennej, nieefektownej, w szczególności. Notabene propaganda szacunku dla codziennej pracy, tej szarej i zwykłej, była połączona z kolejną próbą przeciwstawienia się romantycznej tradycji, głównie zaś tej, która mocno zakorzeniła w społecznej opinii kult dla wysiłku indywidualnego, heroicznego, dla indywidualnych czynów niezwykłych, nadludzkich. Działalność wychowawcza pozytywistów zmierzała do wpojenia w społeczeństwo przekonania, że liczą się przede wszystkim czyny i dokonania małe, codzienne, sumujące się jednak w wielkie, pod warunkiem, że są systematyczne i długofalowe. Pozytywiści polemizowali z uwielbieniem dla herosów na rzecz szacunku dla mrówczego wysiłku tych wszystkich, którzy w nieefektownym trudzie kształtują codzienność i stwarzają mocne podwaliny pod przyszłość.

W rozumowaniu tym tkwiło oczywiście przekonanie o wyższości czynu zbiorowego nad indywidualnym, przekonanie, że prawdziwa potęga tkwi w społecznym, solidarnym działaniu. Optymizm tego przekonania wynikał z przeświadczenia, że można stworzyć organizm społeczny, którego wszystkie elementy będą ze sobą harmonijnie współpracowały w imię wspólnego celu, wspólnego dobra.

Leave a Reply

Reklamy
Kategorie Witryny
Reklamy