Przypomniane tu najważniejsze tezy filozofii pozytywnej

Przypomniane tu najważniejsze tezy filozofii pozytywnej upoważniają współczesną badaczkę (B. Skarga) do takiego podsumowania charakteru nauki z nich się wywodzącej: opierała się ona na metodach empirycznych i racjonalnych, odrzucając próby badania istoty rzeczy, przyczyn pierwszych i celowych. Nauka miała się zajmować badaniem rzeczy w ich wzajemnym ustosunkowaniu się, wiązaniem faktów i praw. To zaś miało służyć przewidywaniu, miało ceł praktyczny. U podstaw tak sformułowanych celów nauki leżało przeświadczenie o bezspornym istnieniu świata materialnego.

Preferencję uzyskały nauki przyrodnicze, nauki społeczne uznano za niedoskonałe, próbując ich metodologię zbliżyć do metodologii nauk przyrodniczych (np. Taine w Filozofii sztuki, a także Spencer w swoich poglądach społecznych). Sądzono, że świat natury i świat ludzi są jedną rzeczywistością podległą tym samym, prawom, że wyższość człowieka wobec innych tworów przyrody polega na tym, iż potrafi on świadomie przystosować się do warunków i kształtować je dla swych potrzeb.

Każde działanie człowieka, jeżeli ma być pożyteczne, musi się oprzeć na wiedzy – wiedza decyduje o postępie ludzkości. Źródłem dobrobytu i postępu jest w. szczególności przemysł. Przez wiedzę i industrializację ludzkość dojdzie do dobrobytu, przezwycięży istniejące konflikty społeczne, uzyska ład i spokój.

Leave a Reply

Reklamy
    System reklamy Test
Kategorie Witryny
Reklamy