Romantyczne przekonanie o potędze sztuki

Romantyczne przekonanie o potędze sztuki, szczególnie poezji i jej władzy nad życiem, było zarówno w epoce, jak później, dwojako i często błędnie rozumiane. Istotnie, pytanie o to, która postawa jest bliższa romantyzmowi: zaangażowanie sztuki w życie narodu, a nawet pewna postulatywność’- czy też ucieczka od rzeczywistości w sferę fantazji, prowadząca ku późniejszym hasłom „sztuki dla sztuki”, jest trudne do rozstrzygnięcia. Romantyczne panowanie sztuki nad życiem i magia artyzmu pozostawiły w kulturze wiele mód i karykaturalnych kontynuacji, wytworzyły zjawisko nazywane teatralizacją życia, deklamator- stwem, romantycznym gestem, a nawet histrionizmem. Stworzyły także typ artysty-cygana i outsidera, żywotny do dziś i mający różny wydźwięk

– od twórczej socjologiczno-estetycznej roli grup cyganeryjnych i awangardowych po błazenadę i kabotyństwo.

Romantyczna ostentacja była jednym ze szkodliwych skutków dążenia do nadmiernej ekspresji, podobnie jak różne efekty przyniósł postulat oderwania od życia i eskapizmu (ucieczki od rzeczywistości).

Leave a Reply

Reklamy
Kategorie Witryny
Reklamy