Taine

Prawodawcą poglądów estetycznych epoki, twórcą charakterystycznej dla niej filozofii sztuki, był Hipolit Taine, profesor historii sztuki w Ecole Normale (1838-1893). Główna jego praca pod tytułem Filozofia sztuki zaczęła się ukazywać od roku 1865.

Taine był deterministą, przekonanym o prawidłowości i konieczności wszystkich zdarzeń, i poglądy te przenosił także na powstanie i funkcjonowanie dzieła sztuki. Twierdził więc, że artysta produkuje swoje dzieło tak, jak natura swoje, jest więc zdeterminowany przez szereg czynników: swoją rasę, środowisko i moment dziejowy. Dziełem sztuki rządzą prawa popytu i podaży, jak każdym wytworem ludzkim. Akt twórczy nie ma żadnych tajemnic, jest w pełni poznawalny.

Przyrodniczy stosunek do świata, antymetafizyczne nastawienie epoki rzutowało także na stanowisko wobec religii i pojęcia Boga. Najbardziej reprezentatywny dla tych problemów był światopogląd Ernesta Renana (1823-1892), który dowodził, że religia jest rzeczą czysto ludzką, dającą się wyjaśnić psychologicznie. W naukowym obrazie świata nie ma bowiem na religię miejsca. Wywód taki przeprowadził Renan w głównym swym dziele, to jest w Życiu Chrystusa.

Leave a Reply

Reklamy
    System reklamy Test
Kategorie Witryny
Reklamy