W romantyzmie polskim

W romantyzmie polskim, gdzie zjawisko cyganerii było stosunkowo późne i wtórne, a patriotyczne zadania sztuki nie dopuszczały do wykształcenia się ani typowej bajronicznej izolacji artysty i zerwania związków z przeciętnością, ani werterowskiej „choroby wieku” – górowała postawa aktywistyczna, tyrtejska. Świadomie przełamywano ma- rzycielstwo, dostrzegając w nim nieustannie chorobę grożącą poważnymi skutkami dla narodu i społeczeństwa.

Poeta romantyczny staje się przewodnikiem narodu nie tylko w sferze myśli i sztuki, ale w czynnie realizowanym posłannictwie, którego przykładem, jednym z wielu, jest działalność Mickiewicza. Byron romantyków polskich to Byron z Missolungi, walczący za wolność Grecji.

Aktywizm własnej postawy twórcy romantyczni pragną przekazać narodowi wraz z przekonaniem, że ma się on stać realną siłą tworzącą historię. Równie trudne jak w sferze społecznej i moralnej stawiają sobie romantycy zadania artystyczne. W rezultacie otrzymaliśmy w spuś- ciźnie romantycznej szereg arcydzieł i wiele pięknych przykładów ludzkich postaw heroicznych i społecznych. Jak w życiu Jacka Soplicy u romantyków także okresy winy czy słabości były płacone ogromną pracą twórczą i konkretną działalnością na rzecz narodu.

Leave a Reply

Kategorie Witryny