W twierdzeniach swoich Chmielowski powtarzał

W twierdzeniach swoich Chmielowski powtarzał szereg wcześniej sformułowanych tez Elizy Orzeszkowej, autorki Kilku uwag nad powieścią („Gazeta Polska” 1866 nr 285, 286, 288). I ona twierdziła, że pisarzy tworzy, kształtuje ogół, a ich obowiązkiem jest tylko utrwalanie tego, co stanowi aktualną potrzebę społeczeństwa. Im autor lepiej pojmuje nurtujące społeczeństwo problemy, tym dzieło jego może liczyć na szerszy i trwalszy odzew społeczny.

W rezultacie fascynacji naukami ścisłymi rodzi się więc ideał pisa- rza-uczonego, a dzieło literackie znajduje uzasadnienie swej egzystencji i społecznej rangi w przekazywaniu czytelnikowi wiedzy takiej samej jak w dziele naukowym, tylko podanej w innej, łatwiejszej i bardziej przystępnej formie. Ta przystępna forma, forma obrazowego prezentowania prawdy o świecie, stanowi właściwie podstawowe uzasadnienie społecznej funkcji literatury: jest ona w stanie trafiać do o wiele szerszego kręgu odbiorców niż produkcja naukowa, ma zatem do spełnienia wielką funkcję popularyzacji autentycznej wiedzy.

Leave a Reply

Reklamy
Kategorie Witryny
Reklamy