Witkiewicz

Witkiewicz zainicjował w Zakopanem duży ruch wśród inteligencji i artystów, którego celem było dążenie do stworzenia solidnych podstaw dla rodzimej sztuki stosowanej. Sam zaprojektował, wykorzystując motywy góralskie, kilkadziesiąt wzorów różnych przedmiotów, począwszy od wspomnianych łyżek, serwisu porcelanowego, mebli, a na fortepianach i ołtarzach skończywszy. Ten wielki podhalański kierunek w dziedzinie architektury i sztuki jest zjawiskiem kulturowym paralelnym do tatrzańskiej szkoły w literaturze. Ale nie tylko, bo w okresie impresjonizmu i symbolizmu razem z architektami i pisarzami rozpoczęli inwazję na Tatry także malarze. Malowali w tym czasie pod Giewontem pejzaże i górali tacy artyści, jak Wojciech Kossak, Leon Wyczółkowski, Teodor Axentowicz, Jacek Malczewski, Włodzimierz Tetmajer, Jan Rembowski, Władysław Slewiński, Władysław Skoczylas, Jan Stanisławski.

Witkiewiczowskie hasło stworzenia rodzimej sztuki użytkowej podjął potem Wyspiański, projektując – za przykładem propagatora góralszczyzny – zespoły mebli i różnych artystycznych przedmiotów, lecz już opierając się na motywach krakowskich, a nawet wawelskich. Obaj artyści realizowali romantyczną koncepcję Norwida wyrażoną w Prome- thidionie, że rozwój sztuki należy złączyć z codziennym życiem ludzi, z ich pracą, w trakcie której staje się ona czynnikiem normującym ich czyny. Chcieli ponadto rzemiosło i przemysł uczynić sojusznikiem sztuki w tym celu, by piękno, dzięki masowemu wytwarzaniu przedmiotów ar-tystycznych, stało się dostępne każdemu człowiekowi. Na forum europejskim podobne idee propagowali angielscy działacze i znawcy sztuki William Morris i John Ruskin.

Leave a Reply

Reklamy
    System reklamy Test
Kategorie Witryny
Reklamy